Sport

Koning Roger gaat ten onder binnen zijn eigen muren

Rond kwart voor zes lokale tijd klinkt de oproep dat Roger Federer naar de interviewruimte komt. Journalisten rennen massaal door de gangen en het trappenhuis in het mediacentrum op Wimbledon. Deuren worden opengegooid. Daar zit hij, de 36-jarige, 20-voudig grandslamwinnaar.

Het aura heeft hij nog, maar de magie is ver te zoeken. Twintig minuten eerder is hij ten onder gegaan in een schitterend gevecht tegen de Zuid-Afrikaanse hardhitter Kevin Anderson, na een 2-0 voorsprong in sets wordt het 2-6, 6-7, 7-5, 6-4 en 13-11.

De topfavoriet, de titelverdediger, de achtvoudig winnaar – gestruikeld in de kwartfinale. Weinigen die dit zagen aankomen. Hij lag op koers voor de finale, won maandag nog een set in zestien minuten, verloor tot woensdag geen set, leek per wedstrijd beter te worden.

Dwarrelwinden

Hij schrijft het script van zijn eigen aftocht. Woensdag 13.00 uur, Court 1. Het is een tricky baan voor grote namen. Novak Djokovic verloor hier twee jaar terug van Sam Querrey, Rafael Nadal ging er vorig jaar af tegen Gilles Müller. Dit stadion is meer open dan het centercourt, je voelt hier de dwarrelwinden over de tribunes trekken, de vliegtuigen van en naar Heathrow Airport klinken hier net wat luider.

Federer kijkt een paar keer in de lucht als er een vliegtuig overkomt. Hij is deze baan niet gewend. Het centercourt is zijn laboratorium, daar waar hij zijn laatste twintig partijen speelde op Wimbledon, daar waar hij weet te excelleren.

Federer wint de eerste twee sets, het lijkt een normale dag te worden, zoals hij er hier zoveel beleefde. 34 sets won hij op een rij op Wimbledon, over twee jaar. Anderson, de 32-jarige nummer acht van de wereld, won in de vorige vier wedstrijden niet één set van Federer.

En nu drie sets op rij winnen, hier op Wimbledon, onmogelijk. Toch? Matchpoint Federer op 5-4 in de derde set, op de service van Anderson. Federer stuurt een backhand ver uit, de vuisten bij Anderson.

Vanaf dat moment kantelt de wedstrijd – stap voor stap, punt voor punt.

Federer oogt apathisch, speelt passief, hangt ver achter de baseline, komt niet meer in zijn ritme, laat Anderson domineren. Federer keept, verdedigt, heeft geen lengte in zijn slagen – waar Anderson beukt en aanvalt. Federer beweegt matig, lijkt steeds een fractie van een seconde te laat.

Dit is de Federer van vóór zijn wederopstanding, die hij begin vorig jaar inzette, met drie grandslamtitels in ruim een jaar tijd als resultaat. Je voelt dat de ondergang in de lucht hangt – maar tegelijkertijd verwacht je dat Federer ieder moment zijn toverstaf oppakt en het afmaakt.

Zoveel adembenemende rally’s , de stilte op de baan, de spanning die van iedere bal afdruipt – we zitten middenin een thriller.

Het komt allemaal aan op die vijfde set. Kansjes zijn er voor Federer. Een breakpoint, een paar keer 0-30 op de service van Anderson – zo dicht bij een zege. Maar hij weet er steeds niet door te breken, wordt gegeseld door de services van Anderson.

Spookhuis

Gaandeweg verandert Court 1 in een spookhuis voor Federer. Hij komt niet meer in de buurt van een break. Bij 8-8 in de vijfde set roept een Engelse toeschouwer haast te maken: „I need to watch the football.” Bij 10-10 zegt Rene Stauffer, biograaf van Federer, op de perstribune: „Het lijkt erop dat het naar 30-30 gaat. Morgen verder.”

Applaus klinkt plots, kort erop voor een game. Het publiek lijkt aan te voelen: nu heeft Federer het nodig. Even later gaat het fout in zijn servicegame. Een backhand meters uit. Publiek dat te vroeg juicht tijdens een rally, Federer die wordt afgeleid. Een dubbele fout, als tijdens de eerste en tweede service een vliegtuig overkomt. Een rampgame.

Dan, om 17.26 uur na vier uur en 14 minuten, is het na een servicewinner van Anderson klaar, de backhand gaat uit. 13-11. Federer buigt zijn hoofd, zwaait één keer. En weg is hij.

Tien jaar na zijn gevoeligste verlies hier, lijdt hij een van zijn pijnlijkste nederlagen ooit op Wimbledon. In 2008 verloor hij in vijf sets van Rafael Nadal, door velen gezien als de beste tenniswedstrijd ooit gespeeld. Bij velen leefde de hoop op een nieuwe clash.

Rustig doet Federer zijn verhaal. „Het is gewoon verschrikkelijk. Maar zo gaat het, weet je.” Het plan is om volgend jaar terug te komen op Wimbledon, zegt hij. Nadal overleefde in vijf sets tegen Juan Martin del Potro. Nadal zal bloed ruiken, de koning is verslagen – binnen zijn eigen muren.