Entertainment

Na zeven jaar is Snow Patrol terug: ‘Er was heel wat shit op te lossen’

‘Yup, we namen er wat je noemt lekker lang de tijd voor”, zegt Gary Lightbody (41). De licht ironische toon in zijn stem is niet te missen. Snow Patrols eerste plaat na zeven jaar, Wildness, is uit. En de Noord-Ierse zanger weet heel goed wat, of liever gezegd, wíé de oorzaak is van het oponthoud: hijzelf.

In 2012 trok de Schotse rockband Snow Patrol met zijn zanger Lightbody naar aanleiding van het zesde album Fallen Empires (2011) de wereld over met een enorme stadionproductie van hard en helder geluid, licht en videoschermen. Het was een tournee die een flinke schaalvergroting markeerde voor de band die met immense hits als ‘Run’, ‘Chasing Cars’ en ‘Shut Your Eyes’ mondiaal een gewilde headliner was geworden op festivals en grote zalen vol trok. Het handelsmerk: lyrische zang en slepende en melancholieke refreinen in meevoerende soft-rock.

Toen Snow Patrol zich vervolgens aan een nieuw album wilde zetten, draaide de band zich compleet vast in de modder. Frontman Gary Lightbody bleek een wrak en hield zich al een tijd met alcohol en drugs op de been. Gek genoeg hadden zijn bandleden aanvankelijk weinig in de gaten. In Lightbody’s toenmalige woonplaats Los Angeles volgde een zwarte periode van „er niet willen zijn”. Van grove zelfhaat en zelfdestructie, van verdoving door overmatige inname, van depressies die hem al jaren teisterden. Van de luiken dag en nacht dichthouden en niemand willen zien. „We could ride the morning into night again. We knew the days were there to waste”, omschrijft hij in het nummer ‘A Youth Written in Fire’.

Intensieve therapie

Pas een jaar of twee geleden, vertelt Gary Lightbody vanuit Bangor in een gesprek naar aanleiding van hun concert dit weekend op Pinkpop, kreeg hij zijn leven weer op de rails. De afgelopen jaren waren leerzaam, zegt hij met de overtuiging van een herboren patiënt. „Er was heel wat shit op te lossen.” Hij stopte met drinken. Ging intensieve therapie aan voor zijn depressieve en suïcidale gevoelens. Volgde acupunctuur, leerde mediteren en Qigong. Langzaam maar zeker werd het helderder in zijn hoofd.

Logisch, zou je zeggen. Maar lange tijd, zegt Lightbody, durfde hij niet te stoppen uit angst voor wat er dán zou komen. Wat hij dan het hoofd zou moeten bieden. „Mijn demonen manifesteerden zich de afgelopen jaren in zwarte wolken zonder genade.”

Op ‘Don’t Give In’ spreekt hij zichzelf met schorre zangstem moed in met het soort opbeurende rockbombast waar Snow Patrol altijd al patent op had.

Niet alleen in interviews is hij openhartig over het gat van de zeven jaar en zijn zware gemoed, op het hele album Wildness slaat Lightbody de demonen in zijn hoofd ook duidelijk van zich af. De titel van ‘Heal Me’ spreekt voor zich. De gitaarsong ‘A Youth Written in Fire’ handelt concreet over het onbekommerd high door de dagen glijden, afgestompt raken voor alles wat maar mogelijk pijn zou kunnen doen. Tot de helderheid en het besef komen: „those days are someone else’s life”. Op ‘Don’t Give In’ spreekt hij zichzelf met schorre zangstem moed in met het soort opbeurende rockbombast waar Snow Patrol altijd al patent op had. Je hoort het de festivalweides al meebrullen.

‘Life On Earth’ – de reflectieve opening van het album – is een dromerige popballade die aanzwelt en met stevigere rockdrums en koorzang openbreekt. In de bijbehorend video, die bij de European Space Agency (ESA) in Noordwijk is opgenomen, beziet de zanger als een eenzame astronaut in de ruimte zijn planeet. Of eigenlijk zijn leven.

Bekijk hier de video van ‘Life On Earth’:

Door: https://lyrics.az & https://azlyrics.com.az