Sport

‘Dan denk je: hé, zie je wel. Je blijft toch een Marokkaan’

‘Mijn vader is het grootste voorbeeld van integratie, van opgaan in de samenleving. Hij kwam op zijn vijftiende naar Nederland, hij ging uit zichzelf naar school. Wilde leren, volgde extra lessen om de taal onder de knie te krijgen, ging werken. Zo bouwde hij hier een goed bestaan op.”

„School was heel belangrijk, daar hamerde hij op. En: iedereen respecteren, op tijd thuis zijn. Ik durfde geen kattekwaad uit te halen. Hij zei altijd: als er ooit politie voor de deur staat, heb je een groot probleem. Toen ik jong was, mocht ik nooit naar de stad, ik mocht alleen naar het kooitje om te voetballen.”

„Ik heb een goede opvoeding gehad, ook veel liefde gekregen. Ze zaten er kort op. Tegenwoordig is dat minder, bij zowel Marokkaanse als Nederlandse ouders. Ze zijn meer bezig met hun eigen dingen, de kinderen laten ze hun gang gaan.”

„Ik ben met drie oudere broers opgegroeid in Huizen. Ik heb het er altijd goed naar mijn zin gehad, ik denk dat ik uiteindelijk ook terugkeer. Mijn broer [Nordin, ook profvoetballer] heeft er ook een huis.”

„Mijn familie komt uit het Rifgebergte. Mijn opa van vaderskant kwam vooral naar Nederland om geld te verdienen, hij werkte hier keihard. Eerst in de kaasfabriek in Huizen. En bij BN International [behang- en kunstlederfabrikant], ook in Huizen, waar mijn vader nu werkt als laborant.”

Opgeleid bij FC Utrecht

Sofyan Amrabat is op 21 augustus 1996 geboren in Huizen. Hij is middenvelder. In de jeugd speelde hij in Huizen bij HSV De Zuidvogels, voor hij in 2007 naar de jeugdopleiding van FC Utrecht vertrok. Daar werd hij door zijn manier van spelen vergeleken met Yaya Touré, de Ivoriaanse middenvelder.

In het seizoen 2016-2017 werd Amrabat basisspeler bij FC Utrecht, waarna hij vertrok naar Feyenoord.

Op het WK zit Marokko in een poule met Portugal, Spanje en Iran. Vrijdag speelt Marokko het eerste duel, tegen Iran. Amrabat speelde zes interlands.

„Ik heb twee paspoorten. Ik heb daar niet echt een speciaal gevoel bij. Het zijn voor mij gewoon reisdocumenten, één groen, één rood. Tegenwoordig is dat normaal. Ik ben Marokkaan, maar ik ben hier geboren, ik voel me in beide landen thuis.”

De keuze

Najaar 2017, Amrabat moet kiezen tussen het nationale team van Marokko of van Nederland. Beide landen zien potentie in de middenvelder. Zijn korte interlandgeschiedenis, tot dan: vier wedstrijden voor Nederland onder-15, uit beeld geraakt, vervolgens enkele duels voor Marokkaanse (jeugd)elftallen en begin vorig jaar zijn debuut voor de nationale ploeg.

Na een aantal goede optredens bij Feyenoord aan het begin van dit seizoen ontstaat een mediastorm: moet hij niet voor Oranje kiezen? Op dat moment kan Amrabat nog switchen. De vrees bestaat dat Oranje na Hakim Ziyech opnieuw een talentvolle speler kwijtraakt aan Marokko. Er volgt een twee uur durend gesprek met toenmalig bondscoach Dick Advocaat en Jong Oranje-coach Art Langeler.

In Marokko maakt bondsvoorzitter Fouzi Lekjaa zich hard voor de zaak. In een interview zegt hij: „Als de coaches van het Nederlands elftal jou willen vanwege jouw voetbalkwaliteiten, weet dan dat er 35 miljoen Marokkanen zijn die jou als mens willen.”

Amrabat: „Ik snap wat hij bedoelt. Met andere woorden zegt hij: ‘Je bent een Marokkaan, wij zijn Marokkanen, we houden echt van je, zij [Nederlanders] zien je als Marokkaan, zij willen je alleen omdat je goed kan voetballen.’ Maar, zo voel ik het niet. Het is niet zo dat ik dacht: ik word hier als Marokkaan gezien.”

Sofyan Amrabat: „Je voelt warmte, zelfs bijna liefde, hoe graag ze willen dat je voor Marokko speelt.”

Foto Bastiaan Heus

„De bond liet mijn hele familie naar Marokko overkomen voor een wedstrijd tegen Gabon. Alles was top geregeld. Je voelt warmte, zelfs bijna liefde, hoe graag ze willen dat je voor Marokko speelt. Bij de KNVB was dat wat minder. Het was op dat moment ook niet duidelijk wie verantwoordelijk was. Er was geen technisch directeur, Advocaat zou weggaan. Bij Marokko had de trainer net verlengd, de bondsvoorzitter zit daar waarschijnlijk nog tien jaar, er was stabiliteit.”

„Niet alleen dat. Mustapha Hadji [voormalig Marokkaans topspeler, nu assistent-bondscoach] belde mij meteen op, toen het verhaal rond Nederland speelde. Hij is een icoon in Marokko. ‘Hé broertje’, zei hij. ‘Je moet voor ons blijven spelen.’ Op Instagram heb ik duizenden berichten gehad, niet normaal, van Marokkaanse mensen over de hele wereld.”

„De bondscoach van Marokko [Hervé Renard] zei: jij bent een van onze grootste talenten, we zien in jou de nieuwe leider. Samen met Hakim Ziyech op het middenveld kun jij de komende tien jaar voor ons gaan spelen en belangrijk zijn.”

Begin november maakt Amrabat bekend dat hij voor Marokko kiest. „Het was echt lastig, ik heb goede gesprekken gehad, ze wilden beide graag. Uiteindelijk zei mijn gevoel dat ik voor Marokko moest blijven spelen.”

De kritiek

De zaak-Amrabat staat niet op zich, meerdere Marokkaans-Nederlandse voetballers kiezen de laatste jaren voor Marokko, waar spelers in het verleden eerder voor Oranje kozen. Kritiek kwam: bij welk land lag hun loyaliteit eigenlijk?

Bij Voetbal Inside zei Johan Derksen dat spelers die hier zijn opgegroeid „de morele verplichting hebben om voor Nederland te kiezen”. Omdat zij hier worden opgeleid door de clubs en „meeprofiteren van de sociale welvaartsstaat”.

Voor het eerst sinds 1998 gaat het Marokkaanse elftal naar het WK. Van de elf basisspelers is er slechts één geboren in Marokko. “Marokkaanse spelers willen duidelijkheid en een arm over de schouder.”