Maatschappij

‘Hoe kan het dat die hoge bloeddruk bij vrouwen zo vaak gemist wordt?’

Angela Maas (61), hoogleraar vrouwencardiologie in het Radboudumc, heeft net zes uur poli gedaan, daarna haar mail beantwoord en intussen een lunchreep naar binnen gewerkt. Nu is het twee uur in de middag en gaat ze met een zucht achter de tafel in haar werkkamer zitten. Ze vertelt over de maandenlange wachtlijst die ze heeft, de hoge verwachtingen waarmee patiënten bij haar komen. „Vanochtend nog, een jonge vrouw, halverwege de veertig en al zes jaar bezig om antwoord op haar klachten te krijgen. Ze kwam binnen in een rolstoel, meteen in tranen.”

Wat was haar probleem?

„Een drama. Ze was geopereerd voor spasmen in de kransslagader en dat is geen indicatie voor een operatie. Dan moet je het gewoon niet doen. Ik begrijp het wel, dokters willen handelen en zeg maar eens nee. Patiënten kunnen zo wanhopig zijn. Maar toch: niet doen. Een operatie maakt het alleen maar erger.”

Kon u haar helpen?

„Ik zag dat de bloeddruk veel te hoog was, al heel lang, en waarschijnlijk is dat de trigger geweest voor die spasmen. Dus als ze nou eerst eens goed voor die bloeddruk was behandeld, wat ik ben gaan doen, dan was die hele toestand misschien niet nodig geweest.” Ze staat op om een boek te pakken, Manual of Gynecardiology, net verschenen. Haar naam staat op de cover, samen met die van een Amerikaanse collega, C. Noel Bairey Merz. „Een grote vrouw in mijn vak, ik ben er trots op dat ik met haar samenwerk. Het helpt me om de vrouwencardiologie onder de aandacht te brengen.”

Is dat nodig dan?

„Ja, de weerstand is er nog steeds. De cardiologie is gericht op nieuwe stents, nieuwe pacemakers. Niet op hoe hartziekten zich bij mannen en bij vrouwen manifesteren – dat is erg verschillend. Maar op congressen, als het daarover gaat, zitten er drie mannelijke artsen in de zaal en verder alleen vrouwen.”

CV

Foto Merlin Daleman