Entertainment

‘Niet de compositie, maar de avond is het werk’

In 2012 droeg componist Micha Hamel het beschavingsideaal ten grave. Letterlijk: voor het Holland Festival maakte hij dat jaar Requiem, waarin een heuse doodskist de Amsterdamse kerk De Duif werd uitgeduwd. Hamels nieuwste stuk, het muziektheater Kus de regen, kreeg de in dat licht pregnante ondertitel ‘een wedergeboorte’. Staat het afgeschreven beschavingsideaal op uit zijn graf?

In die metaforische lezing kan Hamel (1970) zich wel vinden, zegt hij aan de telefoon vanuit Maastricht. Daar vindt donderdag in het breed georiënteerde festival Musica Sacra de première van Kus de regen plaats. „Je weet nooit precies waarom je een stuk maakt. Jaren later kom je er dan achter dat een stuk jezelf in die periode spiegelde.”

De inzet voor Kus de regen is nochtans helder: Hamel wil „de spirituele kunst terugveroveren op de kitsch”. Dat komt mogelijk onverwacht, voor wie hem kent van zijn hilarische operette Snow white (2008). Maar naast keet trappen loopt door Hamels oeuvre een tweede rode lijn van meer bezonken werken, zoals het requiem. „Ik hou van die grote oerthema’s”, zegt Hamel. „Kunst mag best serieus zijn. God, of de schoonheid van het universum, of de spirituele dimensie van het bestaan – ik wil het daarover kunnen hebben, zonder meteen in de kitsch of in een ouderwets-gelovige hoek terecht te komen. Moderne kunst zou zulke thema’s, die ingrijpen in de existentiële dimensie, weer moeten omarmen.”

Door: https://lyrics.az & https://azlyrics.com.az